هشدار رئیس کمیسیون بهداشت مجلس درباره بحران تأمین دارو و فشار بر بیماران

حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، در گفتوگو با خبرنگار خانه ملت، با اشاره به وضعیت بازار دارو و چالشهای موجود در تأمین داروهای مورد نیاز بیماران، گفت: امروز در حوزه دارو با مشکلات بسیار جدی مواجه هستیم و کمبود برخی داروها و افزایش قیمت دارو فشار سنگینی را بر مردم، بهویژه بیماران، وارد کرده است.
وی افزود: با توجه به محدودیت منابع مالی سازمانهای بیمه سلامت و تأمین اجتماعی، متأسفانه میزان پرداخت از جیب مردم به شدت افزایش یافته و بسیاری از بیماران دیگر توان تأمین داروهای مورد نیاز خود را ندارند و این موضوع بهویژه برای بیماران مبتلا به سرطان و بیماران صعبالعلاج که ناچار به مصرف مستمر داروهای تخصصی هستند، مشکلات فراوانی ایجاد کرده است.
رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس ادامه داد: حتی در مورد داروهای بیماران دیابتی که جمعیت قابل توجهی از مردم کشور را تشکیل میدهند، فرانشیزهایی که بیماران باید پرداخت کنند، برای بسیاری از خانوادهها سنگین و غیرقابل تأمین شده است و این مسئله یکی از چالشهای جدی حوزه سلامت به شمار میرود.
شهریاری با هشدار نسبت به پیامدهای تداوم این وضعیت، تأکید کرد: اگر هرچه سریعتر برای رفع این مشکلات چارهاندیشی نشود، بدون تردید سلامت جامعه بیش از گذشته در معرض خطر قرار خواهد گرفت و آثار آن در افزایش هزینههای درمان، تشدید بیماریها و کاهش دسترسی مردم به خدمات سلامت نمایان خواهد شد.
نماینده مردم زاهدان در مجلس دوازدهم در ادامه با اشاره به مطالبات شرکتهای دارویی، تولیدکنندگان و شرکتهای پخش دارو، گفت: بدون تردید شرکتهای دارویی، تولیدکنندگان و شبکه توزیع دارو مطالباتی از دولت دارند و این مطالبات باید پرداخت شود، اما معتقدم این مطالبات از بین نخواهد رفت و دیر یا زود پرداخت خواهد شد.
رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، افزود: انتظار ما این است که فعالان حوزه دارو شرایط ویژه کشور را نیز مدنظر قرار دهند؛ امروز جمهوری اسلامی ایران در شرایط جنگ اقتصادی و تحریمهای گسترده قرار دارد و دشمنان با تمام توان تلاش میکنند کشور را از نظر اقتصادی تحت فشار قرار دهند، طبیعی است که این شرایط بر منابع مالی دولت نیز اثر گذاشته است.
وی تصریح کرد: از شرکتهای دارویی درخواست میکنیم همکاری بیشتری با دولت داشته باشند تا بتوانیم از این شرایط عبور کنیم، معتقدم توان و ظرفیت شرکتهای دارویی کشور به گونهای است که حتی اگر دولت برای یک یا حتی دو سال با محدودیتهای مالی مواجه باشد، این شرکتها میتوانند با مدیریت مناسب فعالیت خود را ادامه دهند تا پس از بهبود وضعیت مالی دولت، مطالبات آنها به طور کامل پرداخت شود.
این نماینده مجلس یادآور شد: حفظ دسترسی مردم به دارو باید اولویت نخست همه دستگاهها و فعالان این حوزه باشد و لازم است دولت، سازمانهای بیمهگر، تولیدکنندگان و شرکتهای پخش دارو با همکاری و همدلی، اجازه ندهند مردم و بیماران بیش از این تحت فشار قرار گیرند.
انتهای پیام/




در هوش مصنوعی معتبر این سوالات رو برای اصلاح رویه شهرکهای صنعتی بپرسید ووزارت صنایع واقتصاد ومجلس هم کمی با رویه این زیر ساخت عظیم کشور در دنیا نیز اشنا شوند و ان را اصلاح کنند
اول برنامه ریزی برای شهرکهای صنعتی در مورد ایجاد خوشه صنعتی یا سایر موارد به وسیله کی و چطور انجام میشه؟
دوم دولت چه کار میکنه برا برنامه ریزی؟
سومم مثلا برای نیمه هادیها در چند کشور بگو به خصوص چین؟
چهارم برنامه ریزی برای شهرکهای صنعتی در کشورها چطوره؟نیروی انسانی و بودجه و دستگاهها چطور تامین میشه؟
پنجم کدام دستگاههای اجرایی این کار را میکنن و یک نمونه برنامشون رو بگو؟
ششم در هند بخصوص بگو؟
هفتم در صنعت داروی گیاهی چطوره هند؟
هشتم از شرکتها یکنمونه از پارک هند رو بگو در داروی گیاهی؟
نهم در چین صنعت داروی گیاهی و نیمه هادیها در شهرکهای صنعتی چطور برنامه ریزی میکنن؟
دهم در این موارد در چین کی سرمایه میزاره نیروی انسانی و مواد اولیه در برنامه ریزی چطور تامین میشه و چطور صنایع مشابه کنار هم میان؟
یازدهم برای یک واحد تولیدی از نوع خوشه ای شرکتهای پشتیبان برا تولید پماد گیاهی نزدیکش چیه و کی اونها رو کنار هم میزاره؟
سوالاتی از این قبیل و بهتر از این بپرسید تاکمی با رویه شهرکهای صنعتی دنیا آشنا بشید و سوال اصلی این نیست که شهرکهای صنعتی همچنان فقط زیر ساخت بسازن یا نه .بلکه اینه که سوال اصلی اینه چه کسی باید وضعیت فعلی رو شهرکهای صنعتی بررسی واصلاح کنه و فراتر از زیر ساخت بره؟کارهای فراتر از زیرساخت اصلا چرا انجام نشده .نهاد تصمیم سازمثلا ایجاد خوشه استانی باشه یا طور دیگه؟و از همه مهمتر مثلا ایجاد خوشه یا چیز دیگه روچطور برای هرشهرک با وضعیت موجود میشه انجام داد و اصلاح کرد؟و اینکه با چه شاخص هایی میشه تعیین کرد که بهروری شهرک صنعتی بهتر شده است.بدون اصلاح این مورد انتطار کنترل تورم وکاهش بیکاری نابجا است تا شاید به براوردهایی مثل موارد زیر برسن مثلا برای دارو سازی که الان پنج میلیارد دلار واردات داره باید صد هزار دارو ساز فعال در تناسب با تعداد آمریکا تربیت بشه و در شهرکهای صنعتی خوشه های دارو سازی برنامه ریزی کنن یک مجموعه از وزارت و متخصصان شیمی و زیست صنایع و بهداشت و تجارت.مثل هند که وزارت گیاه دارویی داره و نیز این خوشه ها تشکیل شده از مواد اولیه تا محصول در دارو هم وجود داره یا خیر و چطور میشه یک داروی بیو تک ۵۰۰ میلیارد دلاری ساخت.
یا در پاسخ به نیاز خوراک دام و روغن سیلوهایی ساخته بشه کارخانه های ناتمام مثل میتونین و …دنبال بشه که حدود چهار میلیارد دلار وارداتشه
از شما یک سوال داشتم چرا ارز صرف داروی لاغری و مواد انرژی زاو واردات ماشین خارجی در این شرایط کمبود ارزمیشه