به گزارش موپنا، پژوهشگران موفق به توسعه یک نوروسپروتز دست با ۱۱ درجه آزادی (DOF-11) شدهاند؛ سامانهای که با هدف ارتقای عملکرد اندام مصنوعی و نزدیکتر کردن حرکات آن به عملکرد طبیعی دست طراحی شده است.
این فناوری با استفاده از ترکیبی از پایش ترکیبی فعالیتهای مغزی، مکانیسمهای آناتومیکی و کنترل مکاترونیکی فعالیت میکند. در این سامانه، سیگنالهای الکترومایوگرافی (EMG) دریافت و پردازش شده و پس از رمزگشایی، به فرمانهای حرکتی تبدیل میشوند تا کنترل دقیقتری بر حرکات دست ایجاد شود.
وجود ۱۱ درجه آزادی فعال، امکان اجرای دامنه متنوعی از حرکات انگشتان و مچ دست را فراهم میکند. همچنین طراحی نرم و کامپکت این نروسپروتز با هدف افزایش سازگاری آن با حرکات کاربر و تسهیل تعامل با اشیای مختلف انجام شده است.
عملکرد نوروسپروتز در آزمایشها
در آزمایشهای انجامشده، قابلیتهای حرکتی این نوروسپروتز مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد سامانه طراحیشده میتواند برای انجام حرکات مختلف دست و همچنین گرفتن و جابهجایی اشیا مورد استفاده قرار گیرد.
این قابلیت از آن جهت اهمیت دارد که کنترل دقیق حرکات، یکی از چالشهای اصلی در توسعه پروتزهای پیشرفته اندام فوقانی به شمار میرود.
گامی در مسیر توسعه پروتزهای هوشمند
توسعه نوروسپروتزهای پیشرفته میتواند نقش مهمی در آینده فناوریهای توانبخشی ایفا کند. افزایش تعداد درجات آزادی، کنترل مستقلتر حرکات و استفاده از سیگنالهای عضلانی و عصبی، از جمله مسیرهایی هستند که پژوهشگران برای افزایش عملکرد و طبیعیتر شدن حرکات اندامهای مصنوعی دنبال میکنند.
این فناوری در صورت توسعه و تکمیل میتواند به طراحی نسل جدیدی از پروتزهای هوشمند اندام فوقانی منجر شود؛ پروتزهایی که قابلیت حرکتی بیشتر و تعامل مؤثرتری با محیط اطراف در اختیار کاربران قرار میدهند.
